Małe Instrumenty

ZESPÓŁ MAŁE INSTRUMENTY

Małe Instrumenty – wrocławska grupa muzyczna, założona w 2007 roku i prowadzona przez Pawła Romańczuka. Swoje poszukiwania koncentruje na nietypowych źródłach dźwięku, małych obiektach, unikalnych instrumentach i własnych konstrukcjach grających. W ramach szeroko rozumianej aktywności muzycznej zespół nagrywa płyty, muzykę do filmu i teatru, gra na koncerty w Europie, prowadzi warsztaty, wykłady i wystawy poświęcone kulturze instrumentów muzycznych.

Wśród licznych zrealizowanych projektów znajdują się:

– interpretacje muzyki filmowej (Antonisz, Sroczyński, Rota, Morricone, Penderecki)
– ilustracje do filmów niemych (Muszelka i kleryk, Jeszcze wyżej, Entr’acte, Mikrokosmos, Harry Piłkarz)
– własne kompozycje do filmów (Giersz, Wilczyński, Jarząb, Paszkiewicz, Wierzchowski i grupa 3/4)
– ilustracje dźwiękowe do tekstów (Nowe przygody Bolka i Lolka z Wojciechem Mannem, Marią Peszek / Audiobook „Sekretne życie krasnali” z Janem Peszkiem)
– wspólny projekt z francuskim muzykiem Pierre Bastien
– nagrania francuskich i polskich wyliczanek
– AutoKonstruktone – mechaniczne konstrukcje grające wg. własnego pomysłu
– spektakl dźwiękowy „Elektrownia Dźwięku ( grand prix Przeglądu Piosenki Aktorskiej, Nurt OFF, 2008)
– Samoróbka – koncerty wykonywane na instrumentach własnej konstrukcji
– Schulz – muzyka inspirowana prozą Brunona Schulza
– koncerty na toy piano z muzyką Johna Cage’a i Fryderyka Chopina.

Poza rozbudowaną kolekcją instrumentów muzycznych Małe Instrumenty zajmują się konstruowaniem prototypowych instrumentów własnego pomysłu.

Dodatkową działalnością stały się też warsztaty dedykowane słuchaczom poszukującym inspiracji w pracach Małych Instrumentów.

SPECJALNA KOMPOZYCJA DEDYKOWANA DNIOM ARCHITEKTURY MAKSA BERGA:

Przygotowywany utwór to relacja pomiędzy instrumentem, kompozycją, audiosferą i muzyką użytkową. Miejskie (wrocławskie) nagrania plenerowe ujawniają potencjał audiosfery i skłaniają do funkcjonowania w dźwiękowym wymiarze miasta. Naturalne, dookólne słyszenie dźwięku jest tu jednak sprowadzone do nowego, zaaranżowanego układu przestrzennego, który zaczyna otaczać słuchacza dźwiękiem niby naturalnym, ale ostatecznie zaprogramowanym. Działania przestrzenne są tu potraktowane jak architektoniczna struktura miejska, dająca się odczytać i odczuwać na wiele sposobów. Na tą soniczną materię składają się:

– dźwięki słyszalne jako element audiosfery miejskiej, stanowiące typowy krajobraz dźwiękowy danego miejsca,

– poszczególne zjawiska dźwiękowe, wybrane jako element charakterystyczny zastanego krajobrazu, nierzadko pozbawione naturalnego kontekstu dźwiękowego,

– obiekty istniejące jako architektoniczny element przestrzeni miejskiej potraktowane jako potencjalne źródła dźwięków, intencjonalnie wygenerowanych.

Ślad po instrumencie, jaki dziesiątki lat temu w Hali Stulecia zajmował imponujące miejsce – największe ówcześnie organy piszczałkowe w Niemczech – ma nie tylko znaczenie architektoniczne. Przywodząc na myśl monumentalne zamiary barwa organowa została w utworze potraktowana symbolicznie. Jej przestrzenna dystrybucja oraz zręby kompozycji zostały przełożone na centralnie postrzegane miejsce Hali Stulecia na mapie miasta. Ten celowy zabieg ma zwrócić uwagę na koegzystencję dźwięków różnej prowieniencji, otwierając uszy i wyobraźnie słuchacza na postrzeganie muzyki w wielowymiarowym kształcie. Działanie o charakterze kreacyjnym wpisuje się również w nurt interdyscyplinarnych sztuk dźwiękowych spod znaku field-recording, sound artu, ambientu i kompozycji.

W takim układzie odbywa się próba połączenia wielości źródeł dźwięków audiosfery miejskiej, wśród których możemy odnaleźć między innymi:

– urbanistyczny szum,

– tysiące mechanizmów maszynowych słyszalnych prawie w całym mieście,

– akustyczną pracę wody w licznych kanałach i obiektach hydrotechnicznych,

– wyłowioną nocną aktywność przyrodniczą,

– ludzką aktywność na dowolnych obszarach i inne.

Mając jednak na uwadze okoliczność, w której muzyka ta zostanie zaprezentowana – nie sposób pominąć myślenia o przestrzeni w dźwięku, pozostawiając jednak zacienia ciszy w akustycznej architekturze, która powinna uwzględniać nie tylko dźwiękowe atrakcje, ale również miejsce na dźwiękowy komfort upływającego czasu.

W ciągu 9 lat działalności zespół nagrał płyty:

– Antonisz (2009)
– Sekretne życie krasnali w wielkich kapeluszach (audiobook, 2009)
– Małe Instrumenty grają Chopina (2010) (wydana z książką P.Romańczuka o historii „toy piano”)
– Moich 8 słów (2012), 3″cdr, edycja limitowana 99 sztuk
– Chemia i Fizyka (2012), Obuh Records
– Katarynka (2012), art-obiekt, katarynka+cd3″, edycja limitowana 400 szt
– Samoróbka (2013), (wydana z książką P.Romańczuka „Domowe eksperymenty z instrumentami muzycznymi)
– Kartacz (2014) (Bołt Records)
– Walce w Walce (2015)

Nagrana muzyka ukazuje się również w Japonii (Novel Cell Poem) i we Francji (Monster K7).

Zespół występował m.in. z Pierre’m Bastien’em, Pascalem Comelade, Mariuszem Wilczyńskim, Phonos Ek Mechanes, grupą Jana Gacy i współpracował z p.Jerzym Armatą, Maciejem Stuhrem, Moniką Kuczyniecką, Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Centrum Nauki Kopernik, Narodowym Centrum Kultury, Teatrem Muzycznym Capitol Wrocław, Polskim Radiem, Centrum Sztuki Współczesnej Warszawa, Narodowym Instytutem Audiowizualnym, Teatrem Tańca Arka, Galerią Entropia i Dziecięcą Wytwórnią Filmową, Akuku Sztuka, Ośrodkiem Rozdroża.

Grupa koncertuje w Polsce i za granicą, wystąpiła m.in. na festiwalach:

Era Nowe Horyzonty (Wrocław 2007,2008,2009)
Unsound Festival (Kraków 2009)
Ferlitizer Festival (Londyn 2009)
Kody (Lublin 2009,2010)
Festiwal Brunona Schulza (Drohobycz, Ukraina 2010)
Audio Art (Kraków 2009, 2010)
Skiff Festival (St. Petersburg 2010)
Animator (Poznań, 2010)
Avant Art (Wrocław, 2010)
Supersonic Festival (Birmingham, 2010)
Unidram (Potsdam, 2010)
Open’er (Gdynia, 2011)
Festival d’ile de France (Paryż 2011)
Fatif (Rabka, 2011)
Nancy Jazz Pulsation (Nancy, 2011)
Dni Muzyki Nowej (Gdańsk, 2012)
Warszawska Jesień (Warszawa, 2012)
OFF Festival (Katowice, 2015)
Festiwal Nowej Muzyki Żydowskiej (Warszawa, 2015)

Obecnie Małe Instrumenty to :

Paweł Romańczuk
Iwona Sztucka
Magdalena Lipniewska
Tomasz Orszulak
Jędrzej Kuziela